Ο ρόλος της μικροβιολογίας στην ιατρική

    Η ειδικότητα μικροβιολογία δεν υπάρχει πια. Με βάση την εναρμόνιση της χώρας μας στα νέα ευρωπαϊκά δεδομένα, το υπουργείο υγείας προχώρησε σε αναβάθμιση της ιατρικής ειδικότητας της μικροβιολογίας. Προστέθηκε ένας ακόμη χρόνος ειδίκευσης στην παθολογία και μετονομάστηκε σε βιοπαθολογία. Οι καινούργιοι γιατροί αποκτούν τον τίτλο της βιοπαθολογίας, ο οποίος όμως δυστυχώς δεν είναι στο ευρύ κοινό και έτσι αναγκαστικά χρησιμοποιούμε τον τίτλο μικροβιολογία στην καθημερινή μας επαφή με τον κόσμο.

   Στο μυαλό του κόσμου η μικροβιολογία δεν αποτελεί ειδικότητα πρώτης γραμμής. Στην πραγματικότητα όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Όλες οι ειδικότητες προσφέρουν στον άρρωστο από την θέση τους. Απλώς δεν είναι ειδικότητα πρώτης επαφής με τον ασθενή και δύσκολα αξιολογείται η βοήθεια που προσφέρει στον κλινικό ιατρό να διαγνώσει σωστά και να θεραπεύσει.

   Η αλματώδης εξέλιξη στην τεχνολογία γενικότερα, έχει να προσφέρει πολλά και στο χώρο της μικροβιολογίας. Καθημερινά παράγονται καινούργια όργανα, όργανα πολλαπλών ταυτόχρονα εξετάσεων, όργανα ειδικών εξετάσεων με ποικίλου βαθμού αυτοματισμό που κάνουν πιο γρήγορη και αξιόπιστη την παραγωγή του αποτελέσματος. Η αξιολόγηση του αποτελέσματος όμως των εξετάσεων προϋποθέτει τη γνώση ορισμένων παραγόντων φυσιολογικών και παθολογικών που μπορούν να επηρεάσουν την σύσταση των εξεταζομένων υλικών και να οδηγήσουν σε λανθασμένα αποτελέσματα. Ο ρόλος του ιατρού βιοπαθολόγου είναι να ελέγχει σωστά όλες τις παραμέτρους, να επιβλέπει τα όργανα και να εκτιμήσει το αποτέλεσμα. Πολλές φορές, η εμπειρία του ιατρού στην εφαρμογή παλιών και ξεπερασμένων ιατρικών μεθόδων, είναι πιο αξιόπιστη από τους σύγχρονους αναλυτές.

   Είναι γνωστή η αξία της εφαρμογής προγραμμάτων προληπτικής ιατρικής. Η ρήση του Ιπποκράτη «κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν» εξακολουθεί να παραμένει ελκυστική μετά από 2500 χρόνια, αλλά και να αποκτά νέο περιεχόμενο στη σύγχρονη εποχή. Η πρόοδος της επιστήμης έχει οδηγήσει στην ανακάλυψη νέων εξετάσεων, που με την εφαρμογή τους σε τακτά χρονικά διαστήματα να διαγιγνώσκουμε νοσήματα σε πολύ πρώιμο στάδιο και να οδηγούμε τον ασθενή σε αλλαγή του τρόπου ζωής και συνηθειών ώστε στο μέλλον να έχει μικρότερες πιθανότητες να αναπτύξει κάποια σημαντικά νοσήματα. Γενικώς βοηθείται ο άνθρωπος να έχει μακροβιότερο και καλύτερο επίπεδο ζωής.