Απασχολεί ιδιαίτερα τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, όπου και παρατηρείται μεγάλη απώλεια οστικής μάζας, ιδιαίτερα κατά την πρώτη πενταετία. Ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου τρόπου ζωής, επηρεάζουν σημαντικά την εμφάνιση της. Η αυξημένη δραστηριότητα βοηθά στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας. Εάν σκεφτούμε λοιπόν, πόσο έχει μειωθεί η φυσική μας δραστηριότητα, εντοπίζουμε αμέσως μία επικίνδυνη παράμετρο. Η κακή διατροφική συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια οστικής μάζας. Μία όμως από τις πιο επικίνδυνες παραμέτρους για την σύγχρονη υγεία, η παχυσαρκία, εμποδίζει την εμφάνιση οστεοπόρωσης. Αυτό γιατί ο λιπώδης ιστό βοηθά στην παραγωγή οιστρογόνων, τα οποία με την σειρά τους εμποδίζουν την απώλεια οστικής μάζας. Αυτό βέβαια δεν πρέπει να αποτελέσει προτροπή για παχυσαρκία, διότι τα καρδιαγγειακά είναι με διαφορά η 1η αιτία θανάτου και στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Η χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο για οστεοπόρωση, δεν φαίνεται να επηρεάζει τις παχύσαρκες γυναίκες. 

   Πρέπει να σημειώσουμε πως πολλές έρευνες έδειξαν ότι η υψηλή κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, είναι πιο σημαντική σε ηλικίες κάτω των 30, σε σχέση ηλικίες άνω των 50. Σε πολλές περιπτώσεις, η αύξηση της κατανάλωσης γαλακτοκομικών μετά την εμμηνόπαυση, δε φάνηκε να βοήθησε ιδιαίτερα. Επίσης πολύ σπουδαίο ρόλο παίζει η επάρκεια σε βιταμίνη D, η οποία βοηθά στην επαναφορά του ασβεστίου Ca στα οστά και τελικά στη διατήρηση της οστικής μάζας. Έτσι λοιπόν η επαρκής έκθεση στο ήλιο, είναι απαραίτητη διότι η υπεριώδης ακτινοβολία, προάγει την σύνθεση της D3 κάτω από το δέρμα. Η πρόσληψη βιταμίνης D, γίνεται ακόμη πιο σημαντική σε χαμηλή κατανάλωση ασβεστίου.  Σε έρευνα, ηλικιωμένα άτομα με ελάχιστη έκθεση στον ήλιο, παρουσίασαν αυξημένο ποσοστό καταγμάτων του ισχίου.  Βέβαια άτομα μεγάλης ηλικίας, παρουσιάζουν μειωμένη ικανότητα υδροξυλίωσης  της D3, λόγω μειωμένης λειτουργίας νεφρών και ήπατος. Η μειωμένη δυνατότητα απορρόφησης της βιταμίνης D, σε επίπεδο εντέρου, αποτελεί ένα ακόμη πρόβλημα. Εάν προσπαθήσουμε να εκτιμήσουν συνολικά τα ερευνητικά αποτελέσματα, θα πρέπει να πούμε πως μια επαρκής πρόσληψη γαλακτοκομικών (πχ  1 ποτήρι γάλα ή γιαούρτι + 40 – 50γρ τυρί κλπ /ημέρα) και βιταμίνης D, καθώς επίσης μία μέτρια έκθεση στο ήλιο (για αποφυγή μελανωμάτων), αλλά και η χρήση συμπληρωμάτων (όταν κριθεί πως απαιτείται), μπορούν να περιορίσουν σημαντικά την απώλεια οστικής μάζας.

   Τέλος, δίαιτα πλούσια σε ιχθυέλαια μείωσε σημαντικά την απώλεια οστικής μάζας, σε πείραμα που έγινε σε ποντίκια μετά από αφαίρεση ωοθηκών. Παρουσιάστηκε επίσης, αυξημένη παραγωγή δεικτών σχηματισμού οστών, μετά από χορήγηση ΕΡΑ (ω3 λιπαρό οξύ). Τα ω3 λιπαρά οξέα μπορούν αποτρέψουν ή να εμποδίσουν την εμφάνιση των παρακάτω παθήσεων:

• Στεφανιαία νόσο.
• Εγκεφαλικά.
• Αυτοάννοσες διαταραχές.
• Φλεγμονές του παχέως εντέρου.
• Οστεοπόρωση.
• Καρκίνος : μαστού, προστάτη, παχέως εντέρου.