Στον αντίποδα του  υποσιτισμού, η παχυσαρκία αποτελεί, κατά τρόπο οφθαλμοφανή, ένα από τα πιο παραμελημένα σύγχρονα προβλήματα δημόσιας υγείας. Παραδόξως συνυπάρχει με τον υποσιτισμό, κλιμακώνοντας μια παγκόσμια επιδημία υπερβολικού βάρους. Εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, τα εκατομμύρια των παχύσαρκων (παγκοσμίως), θα νοσήσουν από μια σειρά σοβαρών εκφυλιστικών παθήσεων.

   Γενικά, αν και οι άνδρες παρουσιάζουν συχνότερα αυξημένο βάρος, οι γυναίκες είναι αυτές που έχουν τελικά τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας. Και για τους δύο όμως, η παχυσαρκία θέτει έναν σημαντικό κίνδυνο για σοβαρές παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με την διατροφή, όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτη, υπέρταση, ορισμένες μορφές καρκίνου κλπ. Είναι λοιπόν φυσιολογικό πως αυξάνεται η συχνότητα χρόνιων παθήσεων, η πιθανότητα πρόωρου θανάτου και γενικά περιορίζεται σημαντικά η ποιότητα ζωής.

   Διάφοροι οργανισμοί παγκοσμίως (WHO, FAO κλπ), που ασχολούνται με την επιδημία της παχυσαρκίας, προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τον πληθυσμό. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει ειλικρινής διάθεση να βοηθήσουν, αλλά πάντα υπάρχουν κι αυτοί που χρησιμοποιώντας την δημόσια υγεία, προσπαθούν να πλουτίσουν. Σημαντικό κίνητρο εθνικών κυρίως οργανώσεων, αποτελούν οι οικονομικές επιπτώσεις της επιδημίας παχυσαρκίας. Τα προβλήματα υγείας που προκύπτουν, επιβαρύνουν το εκάστοτε εθνικό σύστημα υγείας και βέβαια μειώνουν την παραγωγικότητα των πολιτών. Η έλλειψη διατροφικής πολιτικής, όπως συμβαίνει και στη χώρα μας, αφήνει εκτεθειμένους τους πολίτες. Έτσι λοιπόν πέρα από τις οργανωμένες εκστρατείες, πέρα από τις παγκόσμιες ημέρες, θα πρέπει ο καθένας να προσπαθήσει και μόνος του, να ενημερωθεί σε θέματα διατροφής & υγείας.