Απασχολεί ιδιαίτερα τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, όπου και παρατηρείται μεγάλη απώλεια οστικής μάζας, ιδιαίτερα κατά την πρώτη πενταετία. Ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου τρόπου ζωής, επηρεάζουν σημαντικά την εμφάνιση της. Η αυξημένη δραστηριότητα βοηθά στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας. Εάν σκεφτούμε λοιπόν, πόσο έχει μειωθεί η φυσική μας δραστηριότητα, εντοπίζουμε αμέσως μία επικίνδυνη παράμετρο. Η κακή διατροφική συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια οστικής μάζας. Μία όμως από τις πιο επικίνδυνες παραμέτρους για την σύγχρονη υγεία, η παχυσαρκία, εμποδίζει την εμφάνιση οστεοπόρωσης. Αυτό γιατί ο λιπώδης ιστό βοηθά στην παραγωγή οιστρογόνων, τα οποία με την σειρά τους εμποδίζουν την απώλεια οστικής μάζας. Αυτό βέβαια δεν πρέπει να αποτελέσει προτροπή για παχυσαρκία, διότι τα καρδιαγγειακά είναι με διαφορά η 1η αιτία θανάτου και στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Η χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο για οστεοπόρωση, δεν φαίνεται να επηρεάζει τις παχύσαρκες γυναίκες. 

   Η εκτίμησης της ανάπτυξης ενός βρέφους είναι εξαιρετικά σημαντική αλλά και πολύ εύκολο να υπολογισθεί με τη χρήση τυποποιημένων διαγραμμάτων αύξησης. Η ποικιλία αυτών των διαγραμμάτων μας δίνει την δυνατότητα να διαπιστώσουμε εύκολα εάν ένα βρέφος έχει φυσιολογικό ύψος και βάρος σε σχέση με την ηλικία του και το φύλο του. Τι πρέπει όμως να γνωρίζουμε ώστε να εξασφαλίσουμε φυσιολογική ανάπτυξη σε ένα βρέφος ;

   Η διατροφή ενός βρέφους καλό είναι να βασίζεται στο μητρικό γάλα. Η σύνθεση του μητρικού γάλακτος είναι η ιδανική για τις ανάγκες ενός φυσιολογικού βρέφους, μία σύνθεση η οποία βέβαια διαφοροποιείται συνεχώς ώστε να προσαρμόζεται στις ανάγκες του. Τις πρώτες 3 με 5 ημέρες παράγεται ένα γάλα (πύαρ) κιτρινωπό πλούσιο σε λεμφοκύτταρα και ανοσοσφαιρίνες και με υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες από το ώριμο μητρικό γάλα το οποίο παράγεται μετά από 10 με 14 ημέρες θηλασμού. Το ώριμο μητρικό γάλα είναι πιο υδαρές και με υψηλότερη συγκέντρωση σε λακτόζη και λιπίδια από το πύαρ.

Περισσότερα: Διατροφή κατά την βρεφική ηλικία

   Ζούμε σε μια εποχή όπου το ζήτημα της παχυσαρκίας έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. Είναι γνωστό τι προκαλεί η παχυσαρκία και δεν θα σταθούμε σ΄ αυτό. Άλλωστε το έχουμε κάνει σε άλλες στιγμές και θα συνεχίσουμε να αναφερόμαστε στην παθογεννετική της συμμετοχή και στο μέλλον.

   Φοβάμαι πως θα πρέπει πλέον να φοβόμαστε όχι μόνο την παχυσαρκία, αλλά και ορισμένες «μεθόδους» αντιμετώπισης της. Είναι επίσης γνωστό το πόσο ταλαιπωρεί όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά το επιπλέον βάρος. Έτσι λοιπόν θα ήταν ευχής έργον, ένας μαγικός τρόπος αδυνατίσματος, ειδικά εάν δεν πρόκειται για δίαιτα. Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύονται διάφοροι επιτήδειοι και λυμαίνονται το χώρο του αδυνατίσματος και της διαιτολογίας.

Οι σπίλοι (ελιές) είναι καλοήθεις όγκοι του δέρματος που εμφανίζονται είτε από τη γέννηση, είτε αργότερα έως την ηλικία των 40 ετών περίπου. Ένας μέσος ενήλικας έχει τουλάχιστον 25 ελιές στο δέρμα του. Έχουν μέγεθος από λίγα χιλιοστά έως αρκετά εκατοστά, σχήμα συμμετρικό, χείλη ομαλά και χρώμα ομοιογενές από καφέ ανοιχτό έως μαύρο.

   Το μελάνωμα είναι μια μορφή καρκίνου του δέρματος που μπορεί να εμφανιστεί είτε σε φυσιολογικό δέρμα είτε πάνω σε σπίλο. Σε αντίθεση με τον σπίλο έχει ασύμμετρο σχήμα, χείλη ανώμαλα και χρώμα ανομοιογενές. Επειδή το μελάνωμα μπορεί να εμφανιστεί πάνω σε ελιά, οποιαδήποτε μεταβολή κάθε ελιάς θα πρέπει να μας οδηγήσει στο δερματολόγο.